İnsan Olarak Doğmakla İnsan Olunmuyor!..

İnsan olarak Dünya’ya geliriz.Ama tam olmayız.Yaşadığımız süre boyunca karakterimiz ve davranışlarımız şekillenerek bir insana bürünür.Hayat boyunca tecrübeler ediniriz insan olmak için.Bazıları bütün rütbelere sahiptir ama en gerekli olan insan olma rütbesine sahip değildir.İnsan olarak doğulur ama gelişerek insan olunur.İnsana akıl ve düşünme yeteneği verilmiştir.Biz bu yönlerden hayvanlardan ayrılırız.Ama düşünmekten korkarız hep bir ön yargı vardır şüphesiz…Ve insanoğlu ne yazıktır ki her şeyi kusursuz ve tam bir şekilde becerebilirken insan olmayı beceremeyiz çok garip.İnsan olmak için yaşamak,düşünmek gerekir.Ünlü filozof Descartes’in dediği gibi “Düşünüyorum öyleyse varım”sözü buna bir örnektir.İnsanoğlu yaşadığı süre boyunca hep çocuktur.Çünkü yaşadığı hayat hep bitmezliklerle ve sorularla doludur.İnsanoğlu yaşadığı süre boyunca bu sorulara cevap arar.Bilgiye ulaşır ve insan olduğunu zanneder.Halbuki insan olmak Mevlana’nın 7 öğüdünde anlatılmıştır.MEvlana şöyle der;

Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol.

Şefkat ve merhamette güneş gibi ol.

Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol.

Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol.

Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol.

Hoşgörülükte deniz gibi ol.

Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol.

Ey insanoğlu insan olarak doğmakla ne yazık ki insan olunmuyor.Bunu aklınızın bir köşesine kazıyın…

Yazar:Cansu Porsuk

Reklamlar

Tek Rütbe Var:İnsanlık Rütbesi…

Kuşların cvıltısıyla ve güneşin doğuşuyla yepyeni bir güne başlarken insanoğlu yeni umutlar,yeni hayallerin peşinden koşmaya başlarlar.Bıkmadan usanmadan sanki bir kovalamaca oyunu gibi umutlarını ve hayallerini habire kovalarlar.Kazanan bilinmez.Çünkü orası sana bağlıdır.Deniz bugün biraz daha durgun ve temiz,gökyüzü masmavi ve biraz daha mutlu ve gece olduğunda bir yıldız kayıyor hadi kalk sende bir dilek tut belki gerçekleşir.Bilmem ya…Hayat zaten hep bilinmezliklerle dolu.Denemezsen bilmezsin,deneseydin bilirdin ya üzülürdün ya da mutlu olurdun insanoğlu.Bilinmezliklerle karşısında yaşadığımız hayatın “Mevlana’nın bir hissesinde dediği gibi:

Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol.

Şefkat ve merhamette güneş gibi ol.

Başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol.

Hiddet ve asabiyette ölü gibi ol.

Tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol.

Hoşgörülükte deniz gibi ol.

Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.

yaşamalıyız.İnsanoğlu yaşamı dikkate alıp yaşamayı ve sadece insan rütbesiyle yaşamayı becerirse o zaman yaşamın bir Mühendisidir…

Yazar:Cansu Porsuk