Ben Unuttum Her şeyi Biraz…

Ben unuttum her şeyi biraz…

El ele tutuşmayı…

Sarhoş olmayı…

Sokaklarda aylak aylak yürümeyi…

Gülmeyi…

Sevmeyi…

Aşık olmayı…

Koşmayı…

Hayal kurmayı..

Çocuk olmayı…

Her şeyi unuttum ben

Tekrardan öğret bana…

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

(Boş KAFA)

Reklamlar

Ben Geç Kaldım Her şeye…

Ben hiçbir şeyi yakalayamadım…

Kaçan otobüsü…

Kaçan çocukluğumu…

Kaçan insanları…

Kaçan hayatı…

Ben her şeyi kaçırdım biraz…

İneceğim durağı kaçırdım…

Aklımı kaçırdım biraz…

Ben her şeye geç kaldım biraz…

Çocuk olmaya geç kaldım…

Hayata geç kaldım biraz…

Ben her şeye geç kaldım biraz…

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

 

Bir Hapishane…

Dudaklarımım dudaklarına hapsolduğu…

Ellerimim ellerine hapsolduğu…

Kalbimim kalbine hapsolduğu…

Duygularımın duygularına teslim olduğu…

Aklımın aklına hapsolduğu…

Gönlümüm gönlüne teslim olduğu

Bir hapishanedeyim….

Cezam müebbetlik…

Suçum sadece sevmek…

Suçum sadece gözlerine hapsolmak…

Suçum sadece kalbine hapsolmak…

Suçum sadece duygularına teslim olmak…

Suçum sadece gönlüne teslim olmak…

Suçum sadece gözlerine teslim olmakta…

Suçum sadece vücuduna hapsolmakta

Ebediyen ve Sonsuza kadar

Senle beraber bu güzel hapishanedeyim…

Tek ziyaretçim sensin…

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

(Boş Kafa)

Bunun Adı Ne?

Giderken boynumda soğuk bir rüzgar esiyor…

Kulağıma üzerine bastığım papatyaların acı çığlıkları geliyor…

Burnuma hayat kokun geliyor…

Ayaklarıma dikenler batıyor giderken…

Aklım kurcalanıyor giderken…

Ellerim kesiliyor yavaş yavaş senden giderken…

Yüreğimden parçalar kopuyor sana doğru…

Dönerken kulağıma papatyaların yaşam çığlıkları geliyor…

Aklıma sevgi dolu yüzün geliyor…

Ayaklarımdaki yaralar iyileşiyor dönerken…

Yeni ellerim oluyor dönerken…

Yüreğimdeki parçalar tekrar tekrar yerlerine gidiyorlar dönerken…

Gözlerimden yaşlar süzülmüyor dönerken…

Dönerken boynumda sıcak esen bir sevdanın rüzgarını hissediyorum…

Ne gidebiliyorum ne dönebiliyorum…

Bunun adı ne?

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

(Boş Kafa)

Limanından Kalkan Küçük Kağıt Gemi

Küçük bir pencereden limanımdan kalkan gemilere bakıyorum…

Onlara el sallıyorum küçük bir çocuk gibi…

Kimi gözyaşlarımla kalkıyor limandan

Kimi yaralayarak kalkıyor limandan

Kimi sigara içerterek kalkıyor limandan

Kimi şarkı söyleterek kalkıyor limandan

Kimi mutlu edip kalkıyor limandan

El sallıyorum onlara kalbi kırık bir küçük çocuk gibi…

Ve sen limanımdan kalkan bir gemiydin sadece….

Hem ağlattın.

Hem şarkı söylettin.

Hem içirttin.

Hem mutlu ettin.

Tülü çekiyorum…

Gemiler kalkmış…

Her yer karanlık

Karanlıktayım…

Karanlıktayız..

Limanım bomboş…

Ellerimle limanıma bıraktığım son kağıt gemimdin..

Arkandan “El’veda diyerek el sallıyorum..

Ve batıyorsun..

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

(Boş Kafa)

 

 

 

Ben bir şeyler bilirim….

Ben tek bir koyun bilirim…

Uzandığımda gönlümde kuşlarin uçuştuğu…

Kulagimi koyunca kulagima gelen kanat çirpiniş sesleri…

Ben bir koku koklarim…

Kokladigim da bayildigim sarhoş oldugum tek bir koku bilirim…

Ben tek bir el bilirim…

El eli tutunca ayaklarimin bağı kesilir…

Kafamin içinde kuşlar uçuşur…

Şakırdayarak bir melodi uydururlar kendilerince….

Ben bir tek omuz bilirim…

Kafami omzuma yaslarim butun dertler biter içimdeki….

Dünya boş bir kase….

Ben bir tek sarilmayi bilirim…

Butun dertleri unutmayi…

Gönlümden sana doğru avcı bir kuşa uçmayi öğretmeye çalişirim anca…

Biz boşuna sarilmayiz…

Ben bir tek sevmeyi bilirim…

Ama böyle laflık değil…

Gözlerinden yaşlar akarmişcasina

Uğruna ölümü bile göe alabilecek kadar sevmeyi bilirim….

Ben bir tek unutmayi bilmem sevgilim…

Şayet nasil unutuyorduk?

En son hatirladigim böyle gönlümdeki avcı kuşun acı çekerek ölmesiydi…

Ben bir tek kaybetmeyi bilmem sevgilim…

Hani böyle gözlerin kararir da tam düşecek gi i olursun o sira bir güç kaldirmazsa seni herhalde kaybediyoruz…

Ben bir tek baglanmayi bilirim sevgilim…

Bir ip ortasina atilmiş bir gemici düğümü gibi baglanmayi ve düğüm olmayi bilirim ben bir tek…

Ben terketmeyi bilmem sevgilim…

Ben gemileri batirmayi da hiç beceremem…

Ben umutsuz bir çocuk gibi ağlamayi da beceremem…

Ama seni çok sevebilirim…

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

Ölüyorum…

Soğuk bir kış gecesi

Yeryüzüne inen kar taneleri

Ve üşüyorum

Kalbim sevgisizlikten donmuş

Yağmurlu bir sonbahar gecesi

Yapraklarimi döküyorum

Yüreğimin derisini soyuyorlar…

Sicak bir yaz akşaminda 

Umutlarimin üstüne çay içiyorlar

Hissetmiyorum

Duygularim beni terketmiş

Bir eli,bir omzu

Ölüyorum

Kalbim üşüyerek

Yüreğim soyularak

Umutlarım yıkılmış bir şekilde

Duygusuz bir şekilde

Arkasindan sevgi dolu, umut dolu sözler söylenmeden ölüyorum…

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

<öylesine…

Niye yazdığımı bende bilmiyorum…Niye bu yolu seçtiğimi bilmiyorum… İçimdekileri bir şekilde dışa vurma şekli hali.Veyahut da hayatla baş etme şekli…Peki ilham olmasa yazabilir miyim?Yazarım belki ama ortaya nasıl bir şey çıkar?Ama ne yazarlar vardır ilham gelse bile yazamazlar…Bence ikisi beraber olmalıdır yazan bir insanda…Hem ilham hem de yetenek olmalıdır…İlham tek başına yeterli değildir…Yetenek de tek başına bir işe yaramaz…İkisi birbirini tamamlayan şeylerdir bence…Ama niye yazdığım hala meçhuldür…Bilinmez bu yolu kullanarak içindeki çığlıkları ortaya çıkardığım…İnsan şayet niye yazar?Onu ne zorlar ki yazmaya?Nazım niye almıştır eline kalemi?Orhan niye almıştır eline kalemi?Şimdikiler acaba eski dekiler kadar güzel ve derin yazabiliyor mudur?Fuzuli niye zor anlaşılan bir dil seçerken Ahmet Mithat Efendi niye kolay anlaşılan bir dil seçmiştir?Sanırım Fuzuli zor anlaşılan dili herkesin anlamasını istemediği için seçmiş olabilir…Peki şairler zamanla üretici olmayı nasıl beceriyorlar?Bilmem yetenekleri ve ilhamları zamanları gelişiyor mu? Birçok sanatçının ilham gelsin diye uyuşturucu kullandığına dair bir bilgim var oralar…İlham bu kadar gerekliyse bence yetenek de gereklidir…İş ilham da bitmiyor…Ama yazanların niye yazdıklarını anlamak lazım…Çünkü herkes yazamaz. Hiç kimse bu yükün altına girmez kolay kolay…Hiç kimse oturup saatlerce kelimelerle vakit harcamaz kolay kolay…Bence yazanlar hayata farklı bir açıdan bakıyorlar…Bizden farklılar…Ve farklı oldukları için çoğu zaman dışlanıyorlar…Yazmak duyguların bir dışa vuruşumu yoksa hayatın yaşanabilir bir şey olduğunu inandırma çabası mı?Ben bile niye yazdığımı bilmiyorum…Hiçbir amacım yok…Almışım elime kalemi geldikçe yeteneğimi kullanarak yazıyorum…Onun dışında pek misafir olarak gitmiyorum beynimin karanlık köşelerine…Sözcüklere hayat verenler önemli olduğu kadar bence onların ritmlerini duyabilenler de onlara kulak verenlerde önemlidir… Yazmak başka bir şey okumak başka bir şey…Sözcükleri yaşatmak başka bir şey onların çizdiği resme bakmak başka bir şey…Yazmak da ayrı bir yetenek okumak da…Asıl okuyucu sözcüklerin ritmini anlayandır…Onlara dokunandır…Onları hayatıyla bağdaştırabilendir…Ben öyle miyim bilmiyorum…Dünyadaki her kitap okuyan asıl okuyucu mudur onu da bilmiyorum…Ama bir okuma vardır bir okuma vardır….Bir kitap kurdu olmak vardır bir kitap kurdu olmak vardır…Ben bu işi zevk aldığım için yapıyorum…Ve aldığım zevk hiç bitmiyor…Yazmak beni mutlu ediyor…İlham geldiği zamanlar yazmadığımda kendime kaç defa bir kuyuya kapatıyorum kim bilir?Hayata bağlanma şekli benim için…Yazmak,okumak bunlar güzel şeyler ama hakkını vereceksin o zaman değerli olur…

Cansu Porsuk

Bilmiyorum!…

Nasıl koşmalıyım kaçırdığım hayaller otobüsünü yakalamak için?

Nasıl aşık olmalıyım kaçırdığım aşıklar durağını bulmak için?

Nasıl sevmeliyim kaybedenler tarafında olmamak için?

Nasıl bakmalıyım kaybettiğim umutlar durağını görmek için?

Ne kadarını duymalıyım kaybettiğim çığlıkları duymak için?

Ne kadar bağırmalıyım kaçırdığım hayatı durdurmak için?

Ne kadar ağlamam gerek peşimden koşan dertlerin beni serbest bırakması için?

Ne kadar gülmem gerekir gözlerimin mezar taşına benzememesi için?

Kaç tane daha kulaklık bozmalıyım kendimi dış seslerden korumak için?

Kaç tane daha silgi bitirmeliyim etrafımdakilerden kurtulmak için?

Kaç tane daha!

Ne kadar!

Nasıl!

Yapmalıyım bazı şeyleri bilmiyorum

Bilmiyorum

Kaç tane daha kulaklık bozmam gerektiğini…

Kaç tane daha silgi bitirmem gerektiğini

Nasıl koşmam gerektiğini hayallerimin peşinden

Nasıl aşık olmalıyım aşkı bulmak için

Nasıl sevmeliyim hep mutlu olmak için

Nasıl bakmam gerektiğini umutlarıma

Ne kadarını duymam lazım atılan çığlıkların

Ne kadar bağırmam lazım hayatın beni beklemesi için?

Ne kadar ağlamam lazım dertlerimden kurtulmak için?

Ne kadar gülmem gerekir gözlerimin mezar taşına benzememesi için

Bilmiyorum!

Bilmiyorum!

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

Kendimi Tanıtma Yazısı 3 (Çok değişik haberler var)

Çoğunlukla beni tanıyan kişilerin ilk sorduğu soru şu “İlham nasıl geliyor?” Benim bu soruya verdiğim cevap  “Bilmiyorum gelesi tutuyor ve geliyor”…  Bir de şunu soruyorlar “İstediğin anda ilham getirebiliyor musun?”…  Ben de diyorum ki ben bunu ayarlayamıyorum ki… Yani anlayacağınız ilhamın gelmesi benim elimde olan bir şey değil…

Bunun dışında böcekten ve örümceklerden çok fena şekilde korkarım… Hayvan konusuna değinmişken bütün hayvanları severim böcekler, örümcekler ve sivrisinekler hariç…

Bu sıralar hayatım gayet normal gidiyor… Bu yaşıma kadar bu alanda pek ödül kazanamamış olsam da en azından takipçi toplayabildim… Okuyucularım tarafından seviliyorum…

Hayata sevinçli gözlerle bakan biriyim. Kolay kolay ağlamam… Notlarım iyi…  Tek yatmaya ve tek başına kahvaltı yapmayı pek sevmem… Eğer tek başıma yemek yemek zorunda kalırsam 2 tabak yemek yiyebilirim anca o da radyo sesiyle… Kitap okumayı severim. Toplam 50 kitabımın olduğu bir kütüphanem var… Bu aralar pek fazla zaman ayıramıyorum…. Sınavlardan başımı kaldırdığım yok…

Bu aralar yeni bir hikaye serisiyle karşınızdayım. Beş Sokağı’ndan sonra Avukat serisiyle karşınızdayım. Hikaye kaç bölümlük olacak nasıl ilerleyecek tamamen hepsi aklımda… Eğer tutulursa ilerde ilk kitabım olarak Avukat adlı hikaye kitabımı çıkarmayı isterim…

Yakın zamanda ingilizce kompozisyon  yazma konusunu öğreneceğim ve o zamanlar İngilizce Yazı bölümü dolup taşacak…

Sizin desteklerinizle de ilerleyeceğimi düşünüyorum… Seneye bir terslik olmazsa 2017 senesinde .com platformuna geçeceğim o zaman daha fazla kitleye sesleneceğim… Ve bunların hepsi bana destek veren okuyucularım sayesinde…

Yazar:Cansu Porsuk (Mutlu Çocuk)