Özledim,Özledik,Özlediniz,Özlediler…

Soğuk kış akşamlarında anlatılan dostluk hikayeleri…

Güneşin altında kurulan yer sofrası…

Anlatılmaya değer aşk hikayeleri…

Havadan damla damla yere düşen sevgi damlacıkları…

Bulutların gökyüzüyle dansını…

Özledim,özledik,özlediniz…

Yapılan eşek şakalarını

Neşe ile hüznü dost olarak görmeyi…

Yüzümüzde açan karanfil çiçeklerini

Yıldız kaydığında tutulan dilekler…

Her şeye karşı olan inadımızı

Daima yenilmez olan ruhumuzu

Vücudumuz arıyor durmadan…

Arıyor,arıyoruz,arıyorlar…

Farkında olmadan özlemişiz her şeyi…

Sevmeyi adı konulmayan ilişkilerimizi…

En yakın arkadaşlıklarımızı

Özlemişiz,özlemişler,özledik,özledim..

Şair:Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)

 

Özlüyorum…

Özlüyorum barışı

Savaşı istemiyorum

Özlüyorum  aşkı,nefreti

Özlüyorum insan olmayı

Özlüyorum bazılarına ders vermeyi

Ama sadece özlemekle kalıyorum

Ne bunları insanlarda görebiliyorum

Ne de başka bir yerde

Gözlerimi açtığımda

Gördüğüm şeyler

Nefret,kavga ve lanet olası savaş

Ey sonsuzluğun sahibi

Özlüyorum merhametli insanları

Nerede onlar bana gösterebilir misin?

Üşüyorum üşüyorum

Çünkü hayat çok soğuk ve çok zor

Ve üşüyerek bu yolculuğa elveda diyorum…

Şair: Cansu Porsuk(Mutlu Çocuk)